Evangelisch-Lutherse Gemeente Het Gooi

Logo PKN

Zijn vrede voor ons!

Met Pasen ons toegezegd
‘Vrede zij u’. In het paasverhaal van de evangelist Johannes klinkt tot drie keer toe deze groet, deze wens voor de leerlingen van Jezus en via hen ook voor ons. Shalom is het in het Hebreeuws. Een uitdrukkelijke toezegging, die ons juist nu met het oorlogsgebeuren en leed zo dicht bij ons in Europa extra mag raken. Een oproep om de Bijbelse paasboodschap van bevrijding, van uitzicht op verlossing en vrede de plek te blijven geven die haar toebehoort in ons leven.

Bij de evangelist Johannes vallen Pasen en Pinksteren op één dag
Anders dan het spreekwoord doet vermoeden, vallen in het paasverhaal van de evangelist Johannes Pasen en Pinksteren wel degelijk op één dag. Op de ‘eerste’ dag, de dag van de opstanding, komt Jezus bij de discipelen in huis en blaast zijn Geest over hen. De ontmoeting gaat gepaard met de nadrukkelijke groet: ‘vrede zij u’. Twee keer klinken deze woorden op deze eerste dag. Een week later klinkt de groet nog een keer. Bij de ontmoeting met de ‘ongelovige’ Thomas de Tweeling. Thomas kan zijn vertrouwen in de opgestane Jezus alleen schenken als Hij de wonden kan tonen waarmee Hij ook werkelijk de weg van ons menselijk lijden met zich mee blijft dragen.

Ook geen lichtgelovige vrede
In het licht van de vragen en twijfels van discipel Thomas komt ook deze toezegging van vrede te staan. Thomas die Jezus alleen kan vertrouwen als Hij niet los komt te staan van al diegenen die klein worden gehouden en lijden, onderdrukking en gebrokenheid blijven ervaren. Geen vrede die alles toedekt, maar we volgen Hem en geloven in Hem die instaat voor een vrede die verder gaat en die zelf garant staat dat Gods gerechtigheid daarbij niet uit het oog verloren wordt.

Meegaan met deze andere logica?
Kunnen wij net als leerling Thomas meegaan in deze andere logica van vertrouwen van de paasboodschap? Ook in het licht van de onvrede die nu zo massief op ons afkomt, met alle gevolgen van dien? Het verhaal van de opstanding en de daarmee verbonden toezegging van vrede zoals die bij de evangelist Johannes naar voren komt, proberen ons daarin mee te nemen.
Het verhaal probeert ons vertrouwen te laten winnen in deze zo andere logica dan onze heersende (natuur)wetenschappelijke logica van de getallen en de daarmee verbonden ratio.

Pasen een boodschap die een ‘frictie’ veroorzaakt
De filosofe Miriam Rasch won vorig jaar met haar boek ‘Frictie’ de Sokratesbeker, de prijs voor het beste Nederlandstalige filosofische boek. Haar pleidooi dat niet alles in ons bestaan en onze werkelijkheid in datasets te vangen is, omschrijft zij met het woord ‘frictie’. Frictie kun je omschrijven als onenigheid, wrijving, iets dat schuurt. Het is juist deze frictie die mij raakt in de boodschap van de opstanding, van de bevrijding en de vrede die met Pasen gepaard gaat. Een paradoxaal gebeuren dat zich onttrekt aan onze logica en ons toch wil raken en meenemen. Misschien ook wel meenemen in die zin dat we niet met alle winden mee hoeven te waaien, zoals tegenwoordig onder invloed van social media zo vaak gebeurt. De logica van de frictie houdt ons wakker omdat we ons vertrouwen baseren op de eigenwijze logica van God en zijn toezegging dat de dood en wat voor doodsmachten dan ook niet het laatste woord hebben.

De eigenwijze logica van God
Dit gebeuren, deze ultieme tegenspraak die verbonden is met de logica van het naar woorden zoeken voor iets dat amper met woorden uit te drukken valt, is met ons en onze hoop verbonden in ons wedden op God (zoals Willem Barnard ooit de functie van geloofsbelijden onder woorden heeft gebracht) en het vertrouwen in de zo andere kracht van zijn bevrijdend handelen. Voor deze weddenschap blijven de verhalen van de Bijbel ons uitnodigen.

Ruimte voor eigenwijze logica in je eigen bestaan
Als je in je eigen denken ruimte kunt maken voor deze andere logica, dan is mijns inziens niet de logica van de wetenschap en ons verstand de grote tegenstander van ons vertrouwen en van ons geloof in God, maar veeleer de lichtgelovigheid, het bijgeloof en de irrationaliteit. En misschien ook wel je gevoel en zo veel andere dingen in het leven die je meer macht toekent dan aan God zelf en deze ene mens uit Nazareth waarin Hij ons nabij is gekomen. Laat ons door Zijn eigenwijze vrede moed houden voor een vreedzaam samenleven. Vrolijk Pasen!

Ds. Willy Metzger