Evangelisch-Lutherse Gemeente Het Gooi

Logo PKN

De opgestane, een reisgenoot, juist in deze tijd?!

We leven in een tijd van een angstcultuur en geweldcultuur
Als de dodelijke gebeurtenis in Utrecht iets duidelijk heeft gemaakt dan zijn dat wat mij betreft deze twee dingen: in onze samenleving vieren de angstcultuur en de geweldcultuur hoogtij. Aan de ene kant de massieve reactie van de overheid uit vrees voor escalatie, die door vele experts als adequaat omschreven werd en uiteraard aan de andere kant de dader zelf, die met een wapen zijn relatieprobleem op een catastrofale en gewelddadige manier te lijf gaat en deze reactie teweeg bracht.

Geloof in de opgestane –gids voor een vernieuwend vertrouwen
De paasverhalen van Jezus, die we in het licht van de bevrijding uit dood en slavernij van het volk Israël, als bevrijdingsverhalen mogen zien, willen ons meenemen in een overwicht van het leven tegenover alle doodsmachten, tegenover alle angstmachten, tegenover alle oude en nieuwe profeten die ons willen meenemen in een gedachtengoed van een ondergangsstemming, in een gedachtengoed van wij tegenover zij en van hebben en houden.

De gemeente als oefenplaats ook om te leren vertrouwen
Opstanding heeft met een opstandigheid te maken tegen alles wat de hoop de grond in wil boren, de hoop dat God een goed en rechtvaardig samenleven voor ons ziet zitten, wat er ook gebeurt. De macht van de dood heeft niet het laatste woord. Jezus staat er garant voor. In dit vertrouwen mag en moet je je in deze onze wereld steeds blijven oefenen. Dat was toen nodig, zoals het verhaal van de Emmaüsgangers nog eens onderstreept, waar de opgestane Jezus zelf het in levende lijve aan de discipelen aan de hand van de Schriften uitlegt. Hij is de gids voor Gods weg met ons, voor Gods bedoeling met ons naar een menswaardig bestaan. Deze weg is voor ons zelfs onlosmakelijk verbonden met deze aan en door hem ons kenbaar gemaakte opstand tegen angstmachten en doodsmachten. Door zijn hulp en door ons te blijven oefenen kunnen we met hem mee komen. Het blijft een uitdaging voor ons, om telkens voor hem en zijn bedoeling met ons op te staan.

Zing het heil je te binnen - vertrouwen als tegengif
Om je dit heil, deze bevrijding van Pasen te binnen te brengen, en je eigen te maken, daar is haast een hele levensweg voor nodig, en veel
praktijk. Hoe kun je het misschien oefenen? Goed Luthers denk ik: Luther, die Augustinus volgt, als hij zegt, zingen is twee keer bidden. Dus dit heil, dit vertrouwen in Gods bevrijding, dat kun je misschien extra oefenen door het je te binnen te zingen soms ook met een aarzelend lied zoals dat prachtige paaslied van Henk Jongerius dat hier volgt (lied 647 in ons liedboek). Een vertrouwen dat uitgaat van de levende zelf, van hem die ons mee wil nemen in dit vertrouwen, dat hopelijk een tegengif is tegen onze wanhoop, tegen ons eigen wantrouwen en tegen onze angst. Een uitnodiging om ons bange hart een draai te laten geven telkens weer. Deze zelf zo kwetsbare opgestane Heer komt ons tegemoet, gaat ons voor en neemt ons mee als reisgenoot. Een vrolijke en vertrouwensvolle Paastijd gewenst.

Ds. Willy Metzger

Lied 647 van Henk Jongerius:

1 Voor mensen die naamloos,
kwetsbaar en weerloos
door het leven gaan,
ontwaakt hier nieuw leven,
wordt kracht gegeven:
wij krijgen een naam.

2 Voor mensen die roepend,
tastend en zoekend
door het leven gaan,
verschijnt hier een teken,
brood om te breken:
wij kunnen bestaan.

3 Voor mensen die vragend,
wachtend en wakend
door het leven gaan,
weerklinken hier woorden,
God wil ons horen:
wij worden verstaan.

4 Voor mensen die hopend,
wankel gelovend
door het leven gaan,
herstelt God uit duister
Adam in luister:
wij dragen zijn naam.