Evangelisch-Lutherse Gemeente Het Gooi

Logo PKN

In memoriam Evert Andries Teitsma

(6 juli 1916 – 11 januari 2019)
Op vrijdag 11 januari is ons tot dan toe oudste gemeentelid, dhr. Evert Andries Teitsma, op de leeftijd van 102 jaar in zijn geboorteplaats Hilversum overleden. Een rijk en complex leven heeft hij geleid. Geboren in een tijd dat Europa werd overspoeld door het geweld van de eerste wereldoorlog, met Nederland gelukkig aan de zijlijn van neutraliteit. Hij kwam uit een gezin met 4 of 5 kinderen. Anders dan zijn jongere broer Frits, ging hij net als zijn vader, die uit Dokkum kwam, werken in het onderwijs. Zijn moeder, zo vertelde hij mij steevast als ik op bezoek kon komen, kwam net als ik uit Zuid-Duitsland. Hij had lang contact gehouden met de familie aldaar in de buurt van Heilbronn.
Wat voor ontwikkelingen en veranderingen op sociaal, economisch en vooral ook op het gebied van communicatie bestrijkt dit leven niet?
Maar bij alle veranderingen heb ik ook een heel nadrukkelijke constante ervaren bij meneer Teitsma, zoals ik hem aansprak. En dat is zijn bevlogenheid met het onderwijs. Zoals ik hem heb leren kennen, dat was sinds 2015, bleef hij tot op het laatst een onderwijzer in hart en nieren, zoals ik zelf mee mocht maken. Bij een bezoek aan hem kort na zijn 102de verjaardag, toen hij mij herkende, was hij meteen een en al alertheid en wilde vooral een gesprek over een bepaald verhaal over de bijbel, dat hij deze week via het Luthers dagboek gelezen en overdacht had. We kwamen in gesprek over het verhaal van de zogenaamde Emmaüsgangers. Het is het verhaal dat twee van zijn discipelen na Jezus dood treurig onderweg zijn van Jeruzalem naar het plaatsje Emmaüs en onderweg een mens ontmoeten die met ze meeloopt en optrekt. Ze herkennen in die onbekende pas veel later de opgestane Jezus in het delen van brood en wijn. Maar wat Evert Teitsma vooral aansprak, dat Jezus als onbekende toch bezig was met onderwijzen. Want tijdens dat wandelen met die twee discipelen legde Jezus de schrift uit en onderwees hij hen, zoals het letterlijk in het verhaal stond.
Dit, zo kon hij met stralende ogen beamen, blijft toch het belangrijkste, dat je kunt leren en onderwijzen, in wat voor situatie ook, in wat voor narigheid je ook bent.
Ik heb Evert Andries Teitsma als een zeer wijs en belezen mens mee mogen maken, die zich tot zo lang hij kon met lezen, met nieuwsgierig zijn bij de les hield bij alle complexe situaties waar hij in zijn leven deel van uitmaakte, ook in relationeel opzicht. Moge zijn nagedachtenis ons tot zegen zijn.
Ds. Willy Metzger