Evangelisch-Lutherse Gemeente Het Gooi

Logo PKN

Hans Laurentius

Op 6 december overleed na een ziekbed van enkele maanden ons gemeentelid Hans Laurentius op de leeftijd van 76 jaar.
Tijdens zijn uitvaartdienst zo was de expliciete wens van Hans mochten wij “Een vaste burcht is onze God” zingen. Een lied waarin Luther naast zijn eigen worsteling met aanvechting en twijfel, met macht en krachten die de mens, de gelovige kwaad willen en waarvoor hij in zijn geloofstaal de duivel in zag, ook mensen wilde ondersteunen om koers te houden, van wat God welgevallig is, wat recht en rechtvaardig is.
Dit soort koers houden, met een sterk sociale betrokkenheid was voor Hans Laurentius zijn hele leven belangrijk. Misschien dat daarom dit lied hem zo raakte en zo aansprak. Hij had het trouwens volgens mij het liefst in Duits hier willen laten zingen. Maar de vertaling van het liedboek kon ermee door.

Hij was een betrokken onderwijzer en collega, die van wanten wist en veel scholieren op een gepaste en bevorderende manier begeleidde en niet alleen als leraar Duits.
Hij kwam uit een echt Amsterdams, luthers nest. En via de Lutherse kerk leerde hij ook zijn vrouw Henny kennen. Na zijn studie Duitse taal werd hij onderwijzer op verschillende plaatsen, tenslotte in Huizen op de school die Huizermaat heet.
Taal had in die zin, naast schoonheid altijd een doel. De omgang met teksten, met taal samen wikken en wegen wat past, dat was om op te voeden om het als mensen samen beter te krijgen.

Misschien ook met zijn geloof verbonden was zijn vredelievende anti-oorlogshouding. Niet alleen bij het bekijken van de grote politiek, maar ook hoe hij in het leven stond waar hij werkte, op school bij onenigheden tussen leerkrachten en scholieren of wie dan ook, tussen bestuursleden Hans werd als bemiddelaar met gezag geaccepteerd. Hij kon twee kanten horen en wikken en wegen, niet meteen partij kiezen of te snel oordelen. Mensen passend benaderen en ook in hoogoplopende situaties wegen wijzen. Moge de nagedachtenis van Hans Laurentius ons tot zegen zijn.
Ds. Willy Metzger