Evangelisch-Lutherse Gemeente Het Gooi

Logo PKN

Tja, wie had nu verwacht dat na de dienst Ina van Rij en Ton Reijinga bedankt en geëerd zouden worden vanwege hun inzet voor de redactie van, aanvankelijk, de Voorloop en later De Lutheraan. Ton en ik moesten naar voren komen en ja dan voel je nattigheid.

Hoe lang we de redactie van het kerkblad deden? Tja eh, hoe lang ik (Ina) meegewerkt heb aan het toen nog maandblad, dat 11 keer per jaar verscheen. Ik heb het maandblad nog op stencil gezet en zelf uitgedraaid op een stencilmachine, onder redactie van de heer Kiesouw en Louis Hettema. Ton en InaEn als er veel fouten getypt waren, dan kon je de hele bladzijde overnieuw typen. De kinderen waren nog thuis en was het veel werk, dan werd het witte bonen in tomatensaus eten, dat was makkelijk. Op een gegeven moment met Annie Calatz samen de redactie gedaan. Toen zij vertrok naar Gouda, was er niemand anders en kon ik het alleen doen. Ton corrigeerde en van meet af aan deden we steeds meer samen en werden we een hecht team.

Stencil-tijdperk
Ton vond dat alle hulde voor Ina bestemd moest zijn die als redactie zelfs nog dat ‘stencil-tijdperk’ had meegemaakt. Zelf was hij slechts corrector gedurende een veel kortere periode. Ina vond echter dat zijn rol belangrijker was. Hij was in de loop der jaren meer een soort eindredacteur geworden.

Waar beiden het geheel over eens waren was dat zij tegen het eind van hun redacteurschap opereerden als een hecht team. In zijn toespraak memoreerde ds. Metzger nog even dat alles pro deo werd verricht. ‘Ja’ zei Ina, ‘maar vooral met liefde!’. Ton sluit zich daarbij aan en brengt nog even in herinnering dat ieder kerklid zo zijn ambt kan vervullen.

Ina van Rij & Ton Reijinga

 

 

 

 

 

Ina en Ton kregen een lunchbon voor hun werkzaamheden